Kleur bekennen

Afgelopen weekend was ik op een bedrijfsfeestje. Geweldige locatie en zoals altijd perfect verzorgd. Een heerlijke cocktail bij binnenkomst, verschillende hapjes, diverse hoekjes om te kunnen praten, een fotocaravan voor het vastleggen van de avond, persoonlijke complimentenkaartjes en een dansvloer met zowel band als dj’s. Alle ingrediënten waren aanwezig om er een mooi feest van te maken. En dat was het ook.

De opening van het feest was spetterend en de band zette daarna meteen goed in. Een geweldige band, dus als altijd stonden we als snel op de dansvloer. Nu ben ik niet een enorme muziekkenner, maar dansen doe ik echt heel graag. En zolang ik het echt goed naar mijn zin heb kan ik op alle stijlen soepeltjes bewegen. Toch wil ik het even hebben met jullie over de band en hun muziek.

De eerste set was heerlijk om op te dansen. De tweede set viel wat buiten mijn smaak, maar gelukkig maakte de laatste set het geheel weer goed. Maar al met al was het toch een beetje een rommeltje bij elkaar qua muziekstijlen. Ik snap best dat je met verschillend pluimage een breed publiek wilt dienen, maar toch hou ik ervan als je keuzes durft te maken. Liedjes die dicht bij je eigen voorkeur ligt, wat je zelf graag zingt of speelt en echt leuk vindt om te doen.

Wat er nu zo rommelig aan was is dat de nummers heel vaak halverwege al overgingen in een nieuw nummer. En bij een enkele overgang klopte dit niet goed. Zo was er een prachtig gezongen rustig nummer, waar ik graag even voor had geklapt, maar waar geen ruimte voor was dat te doen. Jammer, want dan mis je net een beetje de interactie met het publiek.

Verder was het genre nogal uiteenlopend, van seventies soul, naar Kensington. En van hardrock naar Hazes. En daar ging het wat mij betreft een beetje mis, met een overdaad aan grijsgedraaide klassiekers en te veel uiteenlopende stijlen. Daardoor voelde het alsof de band niet goed een keuze had gemaakt wat bij hen past. En dat ze besloten hadden zowel de twintiger als de zestiger te willen bedienen.

En daar komt dan mijn beroepsdeformatie om de hoek kijken. Ik zou graag tegen die zanger gezegd hebben dat ie een bepaald nummer heel mooi zong en dat daar best even bij stilgestaan mag worden. Dat de onzekerheid, die er een klein beetje vanaf straalde, niet nodig is, want in basis was het echt prima in orde. Wanneer hij vaker songs gaat kiezen die hij echt leuk vindt om te doen en deze dan ook vol vertrouwen gaat zingen, hij veel sterkter tot zijn recht zal komen.

De zangeres had een prachtige stem en was juist heel constant in haar zangkwaliteit. Toch miste ik bij haar iets van eigenheid en ontspanning. Zowel in haar kleding als in haar voorkomen was het alsof er nog een muurtje om haar heen stond. Haar zou ik adviseren meer durf en kwetsbaarheid te tonen zowel in kledingstijl als in contact met het publiek.

Tja, al die rare gedachtes gaan dan door mijn hoofd heen op zo’n avond. Aangezien er niet echt een gelegenheid was hen dit persoonlijk te zeggen schrijf ik er nu maar over. In de hoop dat het op de een of andere manier toch nog bij hen terecht komt. En op zijn minst dat de boodschap interessant is. Of je nu zingt, een product verkoopt of een dienst verleent. Wees vol vertrouwen je unieke zelf!

kleur bekennen